شناسایی عوامل رشدی- حرفه‌ای دانش‌جویان در درس مشاوره‌ی گروهی انسان‌گرا

نوع مقاله: پژوهشی اصیل

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد، بجنورد، ایران

2 استادیار گروه راهنمایی و مشاوره، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران

10.22055/jac.2020.30411.1690

چکیده

در حرفه‌های یاورانه بخصوص مشاوره و روان‌درمانی، تربیت مشاوران کارآزموده برای ارتقای سطح سلامت روان افراد جامعه، امری بدیهی است و توجه به شیوه‌های تعلیم و تربیت آنها می‌تواند به ارتقای رشدی- حرفه‌ای مشاوران بینجامد. پژوهش حاضر با هدف، شناسایی عوامل رشدی- حرفه‌ای دانش‌جویان رشته‌ی مشاوره در درس مشاوره‌ی گروهی با رویکرد انسان‌گرا انجام گرفت. این پژوهش از نوع کیفی و با روش پدیدارشناسی انجام شد. جامعه‌ی این پژوهش شامل کلیّه‌ی دانش‌جویان کارشناسی رشته‌ی مشاوره‌ی دانشگاه بجنورد در درس مشاوره‌ی گروهی بود. ده دانش جو (شش دختر و چهار پسر) از میان چهل و هشت دانش‌جو که در چهارده جلسه‌ی دو ساعته درس مشاوره‌ی گروهی شرکت کرده بودند به صورت داوطلبانه انتخاب گردیدند. جمع‌آوری داده‌ها با استفاده از شیوه‌ی مصاحبه تا حد اشباع نظری انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از روش کلایزی باعث شناسایی چهار مضمون اصلی (رشد مهارت‌های ارتباطی، انسجام گروهی، الگوگیری و عمومیت و رشد مؤلّفه‌های هوش هیجانی)، سی و چهار مضمون فرعی و یکصد و هشتاد مفهوم اولیه شد. بر اساس یافته‌های این مطالعه می‌توان نتیجه گرفت که عوامل شناسایی شده موجب تسهیل رشد شخصی و حرفه‌ای دانش‌جویان رشته‌ی مشاوره می‌شود. نتایج این پژوهش می‌تواند برای ترغیب دانش‌جویان مشاوره به شرکت در تجارب عملی مشاوره‌ی گروهی، تغییر نگرش اساتید در شیوه تدریس دروس مشاوره به صورت کاربردی و برنامه‌ریزان دروس دانشگاهی رشته مشاوره، جهت ایجاد تغییراتی برای ارتقای کیّفیّت آموزشی و تربیت مشاورانِ کارآمد و رشد یافته، سودمند باشد.

کلیدواژه‌ها


Anderson, R., & Price, G. (2001). Experiential groups in counselor education: Student attitudes and instructor participation. Counselor Education and Supervision, 41(2), 111-119.

Axinte, R. (2014). The school counselor: competencies in a constructivist model of counseling for career development. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 142, 255-259.

Burger, J. M. (1986). Personality: Theory and research. Wadsworth Publishing Company.

Corey, G. (2011). Theory and practice of group counseling. Translated by Kiyanosh Zahrkar. Tehran: Publishing Virayesh (Persian)Dierick, P., & Lietaer, G. (2008). Client perception of therapeutic factors in group psychotherapy and growth groups: An empirically-based hierarchical model. International Journal of Group Psychotherapy, 58(2), 203-230.

Enns, E., & Shapovalova, M. (2015). Psycho-Pedagogical model of students’ professional consciousness development. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 214, 385-392.

Erdman, S. A. (2009). Therapeutic factors in group counseling: Implications for audiologic rehabilitation. Perspectives on Aural Rehabilitation and Its Instrumentation, 16(1), 15-28.

Fathiazar, E., Golparvar, F., Mirnasab, M., & Vahedi, S. (2016). Phenomenological study of behavioral problems in high school students: Social-emotional and academic challenges. Biannual Journal of Applied Counseling, 6(2), 53-72. (Persian)

Fear, R., & Woolfe, R. (1999). The personal and professional development of the counsellor: The relationship between personal philosophy and theoretical orientation. Counselling Psychology Quarterly, 12(3), 253-262.

Finnerty, S., Luke, M., & Duffy, J. T. (2019). A grounded theory of experiential group training of school counselors to engage in psychoeducational group lessons with first-in-family students. The Journal for Specialists in Group Work, 44(2), 99-117.

Geldard, K., & Geldard, D. (2005). Practical counselling skills: an integrative approach. Macmillan International Higher Education.

Gall, M. D., Borg, W. R., & Gall, J. P. (1996). Educational research: An introduction.6th ed. Translated by Nasr et al. 9th Ed, The Organization for Reaserching and Composing University Textbooks in the Humanitias (SAMT). (Persian)

Ieva, K., Ohrt, J., Swank. J., & Young, T. (2009). The impact of experiential groups on master students’ counsellor and personal development: A qualitative investigation. The Journal for Specialists in Group Work, 34(4), 351-368.

 Johnson, B., & Christensen, L. (2014). Educational research: Quantitative and qualitative approaches. Translated by Kiamanesh et al. 5th Ed, Nashreelm. (Persian)

 Karfaki, E., & Armakolas, S. (2019). Video as a tool for student counselling in Higher Education. Educational Journal of the University of Patras UNESCO Chair, 5(3) 240-251.

Knight, S. A., & Newby, W. G. (2019). The impact of professional development groups on student counsellors’ personal and professional development. Western Undergraduate Psychology Journal, 7(1), 1-23.

Lomas, P. (1981). The case for a personal psychotherapy. Oxford University Press.

Salovey, P., & Mayer, J. D. (1990). Emotional intelligence. Imagination, cognition and personality, 9(3), 185-211.

Mohammadi, S. A., Shikaleslami, R., & Fooladchang, M. (2019). Responsibility in emerging adulthood: The role of family communication patterns and identity dimentions. Biannual Journal of Applied Counseling, 9(2), 1-22. (Persian)

Mohammadpour, A. (2013). Qualitative research method, anti-method. Tehran, Jameeshenasan. (Persian)

Sung, Y., & Skovholt, T. M. (2019). Master group counselors’ case conceptualizations. The Journal for Specialists in Group Work, 44(2), 118-137.

 Talebzade, S. L., Monadi, M., Khademi, A. M., & Khamesan, A. (2016). Identifying students’ meaning in   life: A phenomenological study. Biannual Journal of Applied Counseling, 6(1), 59-76. (Persian)

Tannen, T., Daniels, M. H., & Koro-Ljungberg, M. (2019). Choosing to be present with clients: an evidence–based model for building trainees’ counselling competence. British Journal of Guidance & Counselling, 47(4), 405-419.

Yalom, I. D. (1995). The theory and practice of group psychotherapy (4th Ed.). Bahram Ali Ghanbari Hashem Abadi. Beh Nashr. (Persian)

Yalom, I. D. (2002). The gift of therapy: An open letter to a new generation of therapists and their patients.

Yalom, I., & Leszcz, M. (2005). The theory and practice of group psychotherapy (5th Ed). New York: Basic Books.