بررسی و مقایسه اثربخشی طرحواره‌‌‌ درمانی ذهنیت ‌مدار و زوج ‌درمانی هیجان ‌مدار بر افزایش سبک‌ دل‌بستگی ایمن و کاهش سبک‌های دل‌بستگی اجتنابی و دوسوگرا در زوجین با تعارض زناشویی

نوع مقاله : پژوهشی اصیل

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

2 دانشیار، گروه روان‌شناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

3 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

4 استادیار، گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

10.22055/jac.2021.36036.1772

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه اثربخشی طرح‌واره ‌‌‌درمانی ذهنیّت‌ مدار و زوج‌ درمانی هیجان‌مدار بر سبک­های دل‌بستگی (ایمن، اجتنابی و دوسوگرا) در زوجین با تعارض زناشویی در یک پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل انجام گرفت. جامعه­ی­ این پژوهش شامل کلیه زوجین با تعارض زناشویی مراجعه‌کننده به مرکز مشاوره مهرانا در شهر اهواز در سال 1398 بود که به روش نمونه‌گیری داوطلبانه 45 زوج انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (هر گروه 15زوج) قرار گرفتند. شرکت‌کنندگان مقیاس دل‌بستگی بزرگسالان (هازن و شیور) تکمیل کردند. گروه‌های آزمایش در دوازده جلسه­ در طرح‌واره ‌‌‌درمانی ذهنیّت‌ مدار و زوج ‌درمانی هیجان‌مدار شرکت کردند و گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکردند. داده­ها به روش آماری تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر با استفاده از نرم‌افزار آماری
19-SPSS  تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که هر دو درمان طرح‌واره‌ ‌‌درمانی ذهنیّت ‌مدار و زوج ‌درمانی هیجان ‌مدار بر افزایش سبک دل‌بستگی ایمن و کاهش سبک دل‌بستگی اجتنابی و دوسوگرا در زوجین با تعارض زناشویی اثربخش می­باشند و بین گروه طرح‌واره‌‌ ‌درمانی ذهنیّت­‌مدار و گروه زوج ‌درمانی هیجان‌مدار در سبک­های دل‌بستگی تفاوت معناداری وجود ندارد. بنابراین، توصیه می‌گردد که درمانگران و مشاوران خانواده در راستای افزایش سبک‌های دل‌بستگی ایمن و کاهش تعارض­های زناشویی در کنار سایر مداخلات درمانی از این درمان­ها استفاده کنند.
 

کلیدواژه‌ها