تبیین و نسبت‌شناسی رویکرد مشاوره فلسفی با مفهوم تربیت

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

3 استادیار دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

4 استاد گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

10.22055/jac.2021.36274.1782

چکیده

چکیده
تغییرات عصر جدید، چالش‌هایی اخلاقی و روانی را به همراه دارد که در حوزۀ تعلیم و تربیت نیز، خود را نشان می‌دهند. رویکردهای فکری، روانی و مشاوره ای موجود برای مقابله با اینگونه مسائل از کارایی لازم برخوردار نبوده، و لذا نیازمند بکارگیری رویکرد جدیدی در نظام تربیتی هستیم. رویکرد مشاورۀ فلسفی بیش از دیگر رویکردهای مرسوم در حوزۀ مشاوره با معنای حقیقی تربیت تناسب دارد و به سبب سنخیت با ماهیتِ تربیت دارای ارزش تربیتی است، از این رو این رویکرد در مواجهه با چالش‌های ‌تربیتی ـ اخلاقی می‌تواند منجر به اعتلای وضعیت فکری دانش‌آموزان می‌شود. ازاین رو در این پژوهش، به تبیین و نسبت شناسی رویکرد مشاوره فلسفی با مفهوم تربیت به روش توصیفی - تحلیلی خواهیم پرداخت. نتایج بررسی مکاتب و نظریات فلسفی، دیدگاه‌های فلاسفه و مربیان بزرگ تربیتی و اندیشمندان رویکرد مشاوره فلسفی حاکی از‌ این است که مشاوره فلسفی با مفهوم تربیت در عناصرکلیدی، اهداف و کارکردها رابطه و نسبت دارند. ازاین رو در این پژوهش، به تبیین و نسبت شناسی رویکرد مشاوره فلسفی با مفهوم تربیت به روش توصیفی - تحلیلی خواهیم پرداخت. نتایج بررسی مکاتب و نظریات فلسفی، دیدگاه‌های فلاسفه و مربیان بزرگ تربیتی و اندیشمندان رویکرد مشاوره فلسفی حاکی از‌ این است که مشاوره فلسفی با مفهوم تربیت در عناصرکلیدی، اهداف و کارکردها رابطه و نسبت دارند.
کلید واژه‌ها: نسبت شناسی- مشاوره فلسفی- تربیت- اهداف- کارکردها

کلیدواژه‌ها


Achenbach, G. (1984). Philosophy, philosophical practice, and psychotherapy. In Lahav & M. V. Tillmanns (Eds.), Essays on philosophical counseling. Lanham, Maryland: University Press of America. Alfaiz, A. (2018). Guidance and counseling profession: A philosophy and professional challenges in the future. Couns-Edu: International Journal of Counseling and Education, 3(1), 41-47. Amir, L. B. (2006). More philosophy, less counseling: A method for philosophical counseling. In J. B. Rastrojo, J. O.Garcia, F. M. Garfia تبیین و نسبتشناسی رویکرد مشاورهی فلسفی با مفهوم تربیت 338 (Eds.). Philosophy and practice: From theory to practice (pp. 33-39). Sevilla: Ediciones. Bagheri, Kh., Sajjadieh, N., & Tavassoli, T. (2015). Research approaches and methods in the philosophy of education. Tehran: Research Institute for Cultural and Social Studies. (Persian) Barzegar Befrooi, K., Khezri, H., & Shirjahani, A. (2013). The emergence of a constructivist approach and change in learning environments. 4 th conference of the Iranian Philosophy of Education Association (Philosophical Foundations of Transformation in the Iranian Education System), Ferdowsi University of Mashhad. (Persian) Boele, D. (1995). The training of a philosophical counselor. In R. Lahav & M. V. Tillmanns (Eds.), Essays on philosophical counseling (pp. 35-48). Lanham, Maryland: University Press of America. Danaeifard, H. & Alvani, S. M. (2017). An introduction to the philosophy of public management theories. Tehran: Saffar Publications. (Persian) Dibaw Ajari, M. (2016). Investigating the place of question and its role in philosophical counseling, a new field for research in educational issues, Journal of Educational Research, 33, 96-78. (Persian) Ebrahimzadeh, I. (2019). Philosophy of education. Tehran: Payame Noor University. (Persian) Fardanesh, H. (1999). Educational design from the perspective of behavioral, cognitive and constructivist approaches. Journal of Humanities, 7(24-5), 120-102. (Persian) Fathiazar, E., Golparvar, F., Mirnasab, M., & Vahedi, Sh. (2017). Phenomenological study of behavioral problems in high school students: Social-emotional and academic challenges. Biannual Journal of Applied Counseling, 6(2), 53-72. (Persian) Gadamer, H. G. (1989). Text and interpretation. In D. Michelfelder and R. Palmer (Eds), Dialogue and deconstruction: the Gadamer Derrida encounter. Albaney: State University of New York Press. Gutek, G. L. (1996). Philosophical and ideological perspectives on education (2nd ed). Translated by M. J. Pakseresht (2019). Tehran: Samat Publications. (Persian) Habibi, S. H. (2017). Philosophical schools and education. Tehran: Avaye Noor. (Persian) Haţegan, V. P. (2018). Critical thinking, an effective educational tool in philosophical counseling. Journal Plus Education, 21(1), 262-272. Japling, D. A. (1996). Philosophical counseling, truth and self- interpretation. Journal of Applied Philosophy, 13(3), 297-310. 320 دوفصلنامه مشاوره کاربردی، دانشگاه شهید چمران اهواز )دوره 30 ،سال دهم، پاییز و زمستان 88 ،شماره2) Kardan, M. A. (2015). The course of educational views in the west. Tehran: Samat Publications. Kneller, G. F. (1971). Introduction to the philosophy of education (2 Ed.). Translated by F. Bazargan Dilamghani (2019). Tehran: Samat Publications. (Persian) Lahav, R. (2016). Stepping out of Plato's cave: Philosophical counseling, philosophical practice, and self-transformation. Translated by A. Alavinia (2020). Tehran: Faravan Publications. (Persian) Lebon, T. (2001). Thinking through dialogue. In T Curnow. (Ed.), Philosophical counseling: An introduction (pp. 5-9). Oxted: Practical Philosophy Press. Louw, D. J., & Fourie, D. P. (2011). Towards a definition of philosophical counselling in South Africa. South African Journal of Psychology, 41(1), 101-112. Lyotard, F. (1969). Phenomenology. New York: Suny Press. Marinoff, L. (1995). On the emergence of ethical counseling: considerations and two case studies. In R. Lahav and M. Tillmanns (Eds.), Essays on philosophical counseling Icinde (pp. 171-191). United Progressive Alliance. Masoumi, B. & Valavi, P. (2011). Self-government in the constructivist approach: Implicit implications and its effects on Iranian education. 2nd Conference of the Iranian Philosophy of Education Association, Tehran Teacher Training University. pp. 235-233. (Persian) Mehr Mohammadi, M. (2014). Curriculum, perspectives, approaches and perspectives. Tehran: Samat. (Persian) Naqibzadeh, M. A. (2019). A look at the philosophy of education. Tehran: Tahoori Publications. (Persian) Naqibzadeh, M. A. (2020). Introduction to philosophy. Tehran: Tahoori Publications. (Persian) Pakseresht, M. J. (2007). Educational theories and theory-making challenges in Iranian education system. Journal of Educational Innovation, 6(20), 126-146. (Persian) Papaevangelou, V., Gikas, G. D., & Tsihrintzis, V. A. (2016). Effect of operational and design parameters on performance of pilot-scale vertical flow constructed wetlands treating university campus wastewater. Water Resources Management, 30(15), 5875-5899. Peters, R .S. (1966). Ethics and education. London: Allen and Unwin. Peters, R. S. (1974). Psychology and ethical development. London: Allen & Unwin. Peters, R. S. (1981). Moral development and moral education. London: Allen & Unwin. تبیین و نسبتشناسی رویکرد مشاورهی فلسفی با مفهوم تربیت 323 Pouragha, M. (2018). Explaining philosophical counseling based on analytical philosophy and proposing a framework for teaching it. PhD thesis, Kharazmi University of Tehran. (Persian) Raabe, P. B. (2010). Philosophical counseling: theory and practice. Translated by A. Alavinia (2019). Tehran: Faravan Publications. (Persian) Research Institute of Hawzah & University. (2016). An introduction to Islamic education: philosophy of education (Vol. 1). Tehran: Samat Publications. (Persian) Ricoeur, P. (1990). Hermantic mission. Translated by M. Farhadpour & Y. Abazari. Farhang, 4, 293-263. (Persian) Saif, A. A. (2020). Modern educational psychology: psychology of learning and education. Tehran: Doran Publications. (Persian) Sajjadi, S. M. (2002). Explaining the inference approach in the philosophy of education. Tehran: Amirkabir Publications. (Persian) Schefczyk, M. (1995). Philosophical counseling as a critical examination of lifedirecting conceptions, in R. Lahav & M. Tillmanns (Eds.), Essays on philosophical counseling (pp.75-84.). Lanham: University Press of America. Schoffler, I. (1974). Four pragmatists. Translated by M. Hakimi (1988). Tehran: Markaz Publications. (Persian) Shaari Nejad, A. A. (2016). Philosophy of education (6th ed). Tehran: Amirkabir. (Persian) Sultan al-Qara'i, Kh. (2006). Philosophy of education and educational opinions. Tabriz: University of Tabriz. (Persian) Tuedio, J. A. (2004). A postmodern basis for narrative realism in philosophical counseling. International Journal of Philosophical Practice, 2(1), 32-75. Valavi, P. (2013). Constructivism a new perspective on education. Ahvaz: Shahid Chamran University of Ahvaz. (Persian) Yalom, I. D. (1980). Existential psychotherapy. Translated by S. Habib (2018). Tehran: Ney Publications. (Persian) Zijlstra, B. (1997). The philosophical counselor [sic] as an equilibrist. In W. Van der Vlist (Ed.), Perspectives in philosophical practice: Collected lectures held at the second international conference on philosophical practice (p. 35). Groningen, Holland: Vereniging Voor Filosofische Praktijk.